" أنفسنا " دليل خلافت بلا فصل أمير المؤمنين ( عليه السلام ) است ، زيرا با وجود نفس تنزيلى به نص كتاب كه امتداد وجود پيغمبر است جانشينى ديگرى معقول نيست . آنچه ائمهء تفسير وحديث بر آن متفق هستند اين است كه مراد از ( أبناءنا ) حسن وحسين ( عليهما السلام ) است ، ومراد از ( نسآءنا ) فاطمهء زهرا ( عليها السلام ) است ، ومراد از ( أنفسنا ) علي بن أبي طالب ( عليه السلام ) است ، ودر اين مورد حديثي را ذكر مى كنيم كه فخر رازي در تفسير آية آورده است وخلاصه ومضمون قريب به مدلول آن اين است : " چون رسول خدا دلايل را بر نصاراى نجران اقامه كرد ، وآنها بر جهل خود اصرار داشتند ، فرمود : خدا به من امر كرده كه اگر حجت را قبول نكنيد ، من با شما مباهله كنم ، گفتند : يا أبا القاسم بر مى گرديم ودر كار خود نظر مى كنيم ، بعد نزد تو مى آييم ، چون بازگشتند به عاقب كه صاحب رأى آنها بود گفتند : يا عبد المسيح تو چه مى بيني ؟ گفت : اى جماعت نصارى ، شما معرفت پيدا كرديد كه محمد نبي مرسل است ، وكلام حق را در امر عيسى براي شما آورده ، به خدا قسم ، هرگز قومي با پيغمبرى مباهله نكردند كه كبير آنها زنده بماند وصغيرشان پرورش يابد ، اگر اين كار را بكنيد مستأصل مى شويد ، اگر اصرار داريد كه دست از دينتان بر نداريد با أو وداع كنيد وبه شهرهاى خود برگرديد . رسول خدا بيرون آمد ، حسين را در آغوش ، ودست حسن را گرفته ، وفاطمه پشت سر آن حضرت ، وعلى پشت سر فاطمه وبه آنها فرمود : كه چون دعا كردم شما آمين بگوييد . أسقف نجران گفت : اى جماعت نصارى ، من چهره هايى را مى بينيم كه اگر از خدا بخواهند كوه را از جاى خود بر دارد ، به آن وجوه ورخساره ها از جا بر مى دارد ، مباهله نكنيد ، كه هلاك مى شويد ، وتا قيامت بر روى زمين نصراني نخواهد ماند . از مباهله شانه خالى كردند وبه صلح راضى شدند ، پس از مصالحه رسول خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) فرمود : قسم به كسى كه جانم به يد اوست هلاكت بر أهل نجران